Na wsuwce

Ciągną kokardy,

zakończone kucykiem.

Kołnierzyk zamiatają.

Sztywny jak plisy,

biały jak błysk lakierka.

Razem trzymają ciało

zawieszone

na wsuwce.

W środku gwiżdże i hula.

Fale rozbija

deszczem pada.

Wyrwać się chce

wstążkom.

Biec

po piasku,

żwirze,

kamieniu.

Ostro stąpać.

Nie bacząc

na nic.

Do Nibylandu.

Tam wiją się

rzek tasiemki

przez łąki w kropki,

rumiankowo-makowe.