Na zapas

Poczułam spokój.

Zamknęłam oczy

i z całych sił próbowałam nabrać go na zapas,

zatrzymać w sobie,

na wszelki wypadek,

na czas, kiedy ktoś będzie próbował mi go odebrać.

Cieszyłam się nim.

Celebrowałam.

Chłonęłam go całą sobą.

Niestety ze spokojem jest jak z porcelanową filiżanką —

krucha,

a jednocześnie niezwykle drogocenna.