Na zawsze we mnie

Już moje oczy nigdy nie zobaczą twojego piękna.

Gdy zdałam sobie sprawę,

że już więcej nikogo takiego nie znajdę,

że nie zastąpi cię nikt w tym świecie,

że będę musiała teraz być sama na tej planecie…

Cóż ja poradzę?

Teraz muszę sama przechodzić przez to życie,

czego bardzo się boję.

Bo kto inny mną się zainteresuje?

Kto inny będzie mi łzy ocierał?

Kto inny będzie mnie wspierał?

Nie wiesz, jak to boli.

Niezależnie od czasu, ile lat minęło,

w moim wnętrzu to utknęło —

ty utknęłaś na zawsze.

Może nie widzę cię już na co dzień,

ale zawsze będziesz w mojej głowie.

I choć inni cię nie widzą,

ja czuję, że jesteś przy mnie —

i będziesz, aż do końca,

dopóki nie przestanę oddychać.

Dla ciebie zrezygnowała bym z kilku lat życia,

aby mieć cię jeszcze trochę,

aby móc cię zobaczyć.

Myślałam, że nigdy nie złamiesz mi serca…

a jednak złamałaś —

bo twoje przestało bić na zawsze.

Mam nadzieję,

że odnajdziemy się w każdym życiu,

bo skrycie czuję,

że bez ciebie to już nie jest to samo.

Mogłabym napisać o tobie całą książkę,

ale wiem, że nikt nie poczuje tego, co ja —

tego, co poczułam w chwili, gdy cię straciłam.

Bo żadne słowa

nie oddadzą

tego okrutnego doznania.