Na zimny wiatr

Przez wiatr przelatuje nadzieja,

Budzi serca, osadzona głęboko.

Liście drzew zielenieją w oddali,

Choć zimne dreszcze —

Czuję ciepło w środku.

 

Przelatuje wiatr przez mą duszę,

Osadza się cicho na ciele.

Pomimo zimna wokoło,

Czuję gdzieś promień nadziei.

 

Na wietrze unosi się smutek,

Zimno — oderwane z dusz ludzkich.

Znajdź ziarenko nadziei,

A z wiatrem odfruną smutki.

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Marzena 7 miesięcy temu
    Trochę zawyżona jest moja ocena. Ale plus za szczerość emocji. I tak się zastanawiam jak nadzieja może przelecieć przez wiatr?
  • Marzena 7 miesięcy temu
    Na płytko stromej kopułce
    rozchodzą się ścieżko dróżki
    Zielone ważki zielone ślimaki
    Niebieskie oczy szarej wróżki
    Wszystko pod tęczą złoci srebrzy wiatr
    most niebu
    Niebo mostem i ptak

    I gdyby bajka była bezą
    A bez bez bajki chciałby trwać
    Zjadłbym nieskromnie
    Kruchą chmurę i poszedł szybko spać
  • Marzena 7 miesięcy temu
    Myślę że mogę podarować Ci bezową bajkę. Lubię takie głupawki słowne 🙂🍰

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania