Nadziemski ogród

Wysoko Ponad Chmurami Na Błękitnym Niebie,

Jest Ogród Nadziemski Przygotowany Dla Ciebie,

Lśni Tysiącem Barw Tysiącem Pięknych Kolorów,

Czystą Harmonią Życia I Gamą Złotych Walorów.

Zieleń Przeplata Się Tutaj Między Kwiecia Barwami,

Chabry Rosną Z Makami A Tuja Stoi Między Różami,

Zapach Lewkonii, Nasturcji, Piwonii Przeczysta Biel,

Nad Nimi Latają Pszczoły I Głośno Buczący Trzmiel.

Cedr Szlachetny Rozłożył Szeroko Swoje Konary,

Brzoza Lśni Bielą I Dumnie Stoi Przy Niej Dąb Stary,

W Ramionach Lipy Ptaki Niebiańskie Gniazda Mają,

A Wierzby Płaczącej Łozy Delikatnie Ziemi Dotykają.

Kwitnie Miłością Ogród I Blaskiem Zorzy Skąpany,

Wodami Spokojnej Chydekel Dokładnie Zwilżany,

Dolina Czystości Ogród Nieziemski Marzeń Kraina,

Wiecznie Zielona I Przepięknie Tam Rośnie Bylina.

Blaskiem Rubinów, Pereł, Szmaragdów Gihon Błyszczy,

Pąki Kwiatów Wietrzyk Kołysze Nigdy Ich Nie Zniszczy,

Wszystko Tutaj Jest Przeurocze , Piękne i Olśniewające,

Czystą Harmonią Ładu I Cichym Spokojem Zadziwiające.

Niezliczona Ilość Drzew A Pośród Nich Rosną Grzyby,

Mnogość Kwiatów I Roślin A W Rzece Pływają Ryby,

Na Polance Soczystą Trawkę Skubie Jeleń I Owieczka,

A Pod Każdym Drzewem Stoi Duży Stolik I Ławeczka.

Na Tych Ławeczkach Siedzą Mieszkańcy Tego Ogrodu,

Razem Są Szczęśliwi Choć Pochodzą Z różnego Narodu,

Są Piękniejsi Niż Wszystkie Kwiaty I Zieleń Tego Gaju,

W Oczach Nie Mają Łzy, Cierpienia I Żalu Bo Są W Raju.

Na Skraju Tego Ogrodu Gdzie Przepływa Kręta Rzeczka,

Rośnie Rozłożysty Orzech A Pod Nim Stoi Stół I Ławeczka,

Na Tej Ławeczce Widzę Znajome Uśmiechnięte Postacie,

Ach Wiem To Siedzi Mój Tatuś A Terenia Siedzi Przy Tacie.

Twarze Im Promienieją W Promieniach Światła Wieczności,

Są Razem Ze Sobą I Z Uśmiechem Witają Przybyłych Gości,

Dużo Z Sobą Rozmawiają I Tak Radośnie Wokoło Spoglądają,

W Tym Cudnym Ogrodzie Prawdziwą Już Bożą Miłość Mają.

Panie Nasz Który Świecisz Jasnym Światłem W Tym Ogrodzie,

Udzielaj Swojego Światła Wiary I Nadziei w Każdym Narodzie,

Panie Ty Jesteś Światłem Wiarą I Nadzieją Dla Każdego Z Nas,

Zaprowadź Mnie Kiedyś Do Tego Ogrodu Gdy Przyjdzie Czas.

Przemijają Długie Lata, Mijają Długie Tygodnie, Mijają I Dnie,

Przemija To Masze Ziemskie Życie Jakby W Czarownym Śnie,

Przemija Przepiękna Młodość I Przemijają Też Lata Seniora,

Ale Ty Panie Trwasz Wiecznie I Zapraszasz Do Swojego Dwora.