Nagła miłość...

Zawsze byłam za mała

Na wszystko co miało sens

Nawet gdy dorosłam...

Byłam gdzieś z tyłu

Nieśmiała

Wycofana...

Milczałam

Raz...

Gdy się wycofywałam

Wpadłam na ciebie

Przepraszałam...

Ale jakie znaczenie mają słowa?

Cicho zapłakałam...

Ale ty się uśmiechnąłeś

To mnie podniosło na duchu...

Bo tylko czyny mają w sobie sens

Coraz bardziej się na ciebie otwierałam

To dziwne...

Bo jak dotąd...

Zawsze byłam sama

Wiele razy się potykałam...

O kłody rzucane przez ludzi

A moje serce

Otulone odrobiną szronu

Chętnie przyjęło twoje ciepło

Ludziom

Takie szczęście...

Wydaje się komiczne

Lecz nie zauważaliśmy tego

Razem śmialiśmy się z beznadziejnych filmów

I docinków...

Ludzi pełnych cnót

Byliśmy razem

A jednak...

Oboje czuliśmy się trochę samotni

Gdzieś tam...

Być może jest niewielkie szczęście

Przeznaczone tylko dla nas

Dopóki nie ucieknie...

Możemy je gonić

Ale wiesz...

Wciąż się obawiam

Że ta miłość może uciec

Tak nagle... jak się zjawiła