Popiół
wpadłem w sidła głupoty
niestety czasu nie cofnę
taka jest bolesna prawda
szybciej odejdę
zamienię się w popiół
złośliwa ironia losu
będę tym co mnie zabije
o jeden za dużo
wpadłem w sidła głupoty
niestety czasu nie cofnę
taka jest bolesna prawda
szybciej odejdę
zamienię się w popiół
złośliwa ironia losu
będę tym co mnie zabije
o jeden za dużo
Komentarze (2)
Teksty powinny mòwić. One muszą mówić. I ja siẹ zastanawiam, jak to jest ' kiedy ty nie masz kompletnie nic do powiedzenia ì zaczynasz jazgotać - codziennie. Coraz codzienniej. Coraz mniej. I nie wiadomo o co ci chodzi , oprócz tych ludzi, którzy tu stoją. Kiedy wyjeżdżasz.
Mnie siẹ podoba, cicha twórczość w codziennym mozole człowieka, który podobnie jak 90% piszących , zmaga siẹ ze swoim losem, który prowadzi go do konkluzji - o jeden za dużo. Bolesny styl nie jest przypadkiem. Autodestrukcja jest tu podmiotem. Być może, ale jest sprawność.
Dziẹkujẹ Autorze.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania