NAPOLEON & CZERWONY KANAREK

napoleon-balon”

***

napoleon - balon

drewniany

pneumatyczny- napoleon

obiera-się- balon

drewnopodobna-płyta-stołu-i-krzeseł

zwycięstw

w-grymasie-zesztywnienia

z-ramieniem-na-podołku

tuż-pod-spodem-swojego

zagłębiania-się-pod-kwitnącą-koszulę

napoleon-wymiata

napoleon-jada-ostrygi

napoleon-służy-do-gaszenia-latarń

napoleon- wynosi-i-przynosi

napoleon-na-podkładkę-stołów

w rewolucji -techniki-

napoleon-balon

-----------

Zamiast = /= zamiast

-------

„ Krzesło, które kroczy, latający dywan, czerwony kanarek”

****

. Krzesło które kroczy

Dlaczego?

krzesło kroczy

dumnie podniesione z frontu

Dlaczego?

Krzesło!

Rzadko postrzegane tył i boki krzesła

ponieważ kroczy

Krzesło krokom w poprzek wzdłuż

wzwyż

w przekór

kroczy

krzesło już w-poza

w-brak kroków za mało kroków

ale kroczy

Dywan-

nigdy nie zacznie być płaskim

w bunt nie- przyleganiom

w głośny łoskot czerwonego kanarka

który siedzi

pod krzesłem

pod nawisem dywanu...

ale kroczy

krzesło kroczy

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tekst napisany w owym roku, kiedy nie byłem już młodzieńcem, ale dopiero zaczynałem przygodę z wiekiem średnim

Refleksja nr 1

Wilhelm Hegel napisał na początku XIX wieku, że Napoleon to idea na koniu....Ciekawe zdanie...Ja od wielu lat myślę, że Napoleon był maszyną do prowadzenia wojny totalnej, takim globalnym stalowym walcem destrukcji... Jego następcy w kolejnych epokach i w różnych częściach świata byli jeszcze gorsi...

- napoleon w pierwszym tekście ma bardzo luźny związek z Cesarzem Rewolucji; w rzeczywistości taką nazwę (napoleon extra) podobno nosić będzie zestaw odżywek dla mieszkańców przyszłej międzynarodowej stacji badawczej na Marsie; ale to nic pewnego. Piszą o tym jednak źródła dobrze poinformowane, a konkretnie pewne stowarzyszenie zajmujące się nawiązywaniem kontaktów z mieszkańcami nowo odkrytych egzoplanet.

Refleksja 2

Czerwone kanarki są chyba najpiękniejsze? Stosunkowo rzadko pojawiają się w sklepach zoologicznych, ale są po prostu wspaniałe!

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • Moews 6 godz. temu

    Motto na zakończenie: Raz pantofelek mnie, od razu lewą, dwa razy prawą; przeze mnie się pantofelek. pantofelek; dwa razy jeden... Wychodzę Miron Białoszewski

  • Moews 6 godz. temu

    A teraz zupełnie serio: jedynym rosyjskim pisarzem sprzed I wojny światowej, który podziwiał Napoleona I Bonaparte, był symbolista Dymitr Siergiejewicz Mereżkowski, który przed 1914 r. napisał książkę "Napoleon Bonaparte.

  • Moews 6 godz. temu

    W wielkiej epopei Lwa Tołstoja "Wojna i Pokój" bonapartystami byli melancholijny książę Andrzej Bołkoński i jego dobry przyjaciel Piotr (Pierre) Biezuchow. Książę Bołkoński ciężko ranny podczas bitwy pod Borodino zmarł jakiś czas później. Pierre Biezuchow, jako cywil, błąkał się pomiędzy pozycjami rosyjskimi i francuskimi; w ten sposób pod Borodino zrozumiał, że wojna to czyste szaleństwo, mordercze szaleństwo. Po francuskiej okupacji Moskwy i pożarze tego miasta (obok Petersburga drugiej stolicy Cesarstwa Rosyjskiego) stał się nieprzejednanym wrogiem Napoleona. Prawda jest jednak trochę bardziej skomplikowana- Moskwę podpalili rosyjscy dywersanci działający na rozkaz hrabiego Rostopczyna- komendanta wojskowego tego miasta... Historia i literatura tworzą legendy, a następnie karmią się nimi...

  • Moews 6 godz. temu

    W czasie, kiedy napisałem ten tekst byłem wielkim entuzjastą twórczości Mirona Białoszewskiego. Przeczytałem wiele jego wierszy, dzienniki, ale również, a może przede wszystkim zbiór niezwykłych dramatów wydanych pod tytułem "Teatr Osobny:. Krucjaty i Osmędeusze to teksty wybitne, prawdziwe arcydzieła! Podobno Artur Sandauer stracił cierpliwość, kiedy w w tomiku poezji Mirona Białoszewskiego znalazł ten tekst:" Wisi się- jeść, to stara mojo-twoja pieśń zabrania z' sobą piór, piór z piórą na M, a tu za mzolnie, za P"

  • Moews 2 godz. temu

    Mroczny NAPOLEON jako maszyna wojny, trochę jak Hamlet- Maschine niemieckiego dramaturga Heinera Müllera; jego Hamlet był jednak złowrogą maszyną buntu - katalizatorem fatalizmu dziejów; na koniec " beztroska apoteoza czerwonego kanarka" = spokojna " stała" niekonsekwencja

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania