Narysuję świat

Naszkicuję dziś zarys nowego świata

A wokół niego wysokie mury

Niech z ich pomocą przetrwa długie lata

I nie wzejdą nigdy nad nim ciemne chmury

Kroczę po białej kartce papieru

Tutaj kreska a tam kółko

Wzleć ponad nicość radosna pszczółko

By wskazać drogę i pouczyć wielu

Także moją rękę

Kartka jak najlepsze zwierciadło

Czyta w myślach dając początek

I coś co mi w ręce wpadło

Ołówek zabierający w marzeń zakątek

I choć tak krucha i nietrwała

Byle woda może ją zniszczyć

Będąc niezmienną czy zdoła myśl mą ziścić

Czy może ważniejszą jest ta chwila mała

By zaistnieć

Mury topnieją w towarzystwie śniegu

Uważajcie wszyscy szykując się do biegu

Może i lepiej powoli ruszyć

Do poznania siebie się trochę zmusić

Przynajmniej z początku

Komentarze (26)

Lotta 01.04.2016

Bardzo mi si się podoba sposób, w jaki zobrazowałaś tę scenę, wszystko można sobie dokładnie wyobrazić. :D 5 ;)

little girl 01.04.2016

Dziękuję Lotta ^^

Billie 01.04.2016

Tak sobie czytałam, po kolei wszystko wyobrażając i przy czwartej zwrotce dostałam dreszczy. Ładny, refleksyjny :) ode mnie 5 :)

little girl 01.04.2016

Dziękuję bardzo :)

Rasia 02.04.2016

"Do poznania siebie się" - ten zwrot "siebie się" brzmi według mnie nieskładnie
Poza tym wiersz całkiem ładny, zwłaszcza ostatnia zwrotka mnie przekonała, choć wciąż mi tu czegoś brakuje. Poza tym technicznie nie ma się czego doczepić, dlatego zostawię 4,5 czyli 5 :)

little girl 02.04.2016

Dziękuję, pomyślę nad tym zwrotem ^^

Łowczyni 02.04.2016

Pięknie jest. ;) Zostawiam 5. :)

little girl 02.04.2016

Dziękuję :)

Neurotyk 02.04.2016

Little, zaczarowany ołówek? Kartka, na której możemy stworzyć swój bezpieczny świat, obwarować go murem. Pszczółka grała tu dla mnie wązną rolę symbolu, synonimu duszy, radości, poszukiwań, mała, ale wytrwała, pracowita, przyjazna. Piękny wiersz, można było się w nim pięknie zatopić i malować razem z Tobą, 5 :)

little girl 02.04.2016

Ten wiersz jest mi w sumie dość bliski, bo e sumie często tak mam, że biorę ołówek, który mimo swojej pozornej zwyczajnosci jest w stanie uwiecznic moje mysli, czasem takie, o których nawet nie wiedziałam i bezmyślnie rysuję jakieś kreski, które z biegiem czasu nabierają jakiegoś wyrazu, zaczynają coś przedstawiać. Cieszę się, że Ci się podoba, dziękuję :)

Neurotyk 02.04.2016

little girl a czy piszesz wiersze tradycyjnie, czy na komputerze? :)

little girl 02.04.2016

Neurotyk najczęściej najpierw na kartce, muszę tam zawsze coś pokreslic, dorysowac slaczki po bokach ;)

Neurotyk 02.04.2016

little girl tak myślałem :) Ja niestety już wyłącznie na bezdusznej maszynie, czyli PC :/

little girl 02.04.2016

Neurotyk wszystko ma swoje zalety :) Przynajmniej nie musisz jeszcze raz przypisywać :P

Neurotyk 02.04.2016

little girl to prawda :)

little girl 02.04.2016

Neurotyk I ma się wszystko uporządkowane, co w moim przypadku jednak by się przydało, bo zawsze wszystko gubię. :p

Neurotyk 02.04.2016

little girl znam to :) Kiedyś pisałem dosłownie na wszystkim, na chusteczkach higienicznych, co miałem pod ręką :D

little girl 02.04.2016

Neurotyk Ma to swój niewątpliwie swój urok :) Zwłaszcza kiedy jest się w miejscu publicznym, a inni patrzą się na ciebie, jak wariatkę, bo szukasz czegoś do pisania :') :P

Neurotyk 02.04.2016

little girl pisałaś na ręce kiedyś w takiej sytuacji?:P

little girl 02.04.2016

Neurotyk Jestem raczej z tych ludzi, którzy wolą raczej nie wyróżniać się z tłumu, ale nie zaprzeczę, że czasem coś się na niej pojawiało ;p A jak z Tobą?

Neurotyk 02.04.2016

little girl, wiersze nie, ale jakiś numer telefonu, albo adres nie raz zdarzyło się, ze zapisałem na dłoni :) To taki odruch dziwny.. ? :D

little girl 02.04.2016

Neurotyk Jak się nie ma niczego innego pod ręką, to czemu nie ;)