Nasze światy -- po granicę

Po granicę nieba

marzę o tym, by w przyszłości

się już cienia mego nie bać

i mieć jakieś własne włości.

Marzę, bym na naszym świecie

po granicę wyznaczoną

nie musiała żyć już bez cię,

tak by zostać twoją żoną.

Marzę też nocami o tym,

jak to ty mówisz mi rankami,

byśmy w owym

świecie nienawiści

wyszli z tego tacy sami,

byś ty mnie jak anarchiści

nie zdetronizował łzami.

Widzę cię w niektórych snach,

kradniesz mi sen z powiek

nie igraj ze mną jak w parszywych grach

bo pomyślę, że z ciebie zły jest człowiek.

Przestań jak w hazardzie,

grać ze mną,

w prawdzie,

nie przeszkadza to tak bardzo

jak wydawać by się mogło

może różni nami gardzą,

ale ty jak moje godło.

Po granicę, w naszym świecie,

nie zostawiaj mnie

jak niektórzy rodzice,

to zarzucę naszą kotwicę.