Naucz mnie.
Naucz mnie jak silną być.
Jak ignorować ludzki, przeraźliwy krzyk.
By tak jak ci, których przyjaciółmi nazywałam.
Nieczuła na prośby być.
I co dnia mijać.
Jak oni potrzebujących tłum.
Wzrok odwracać i udawać, że to zwyczajny widok już.
Powiedz mi czemu, choć się staram.
Nie potrafię tak jak oni być.
Czy ulepiono nas z innej gliny
Czy może ja tylko wiem?
Co to uczucia.
Choć bez niej byłoby mi pewno lżej.
Nie musiałabym siebie zmuszać.
By unikać cię
Komentarze (9)
Vantastyczny wiersz. 5
A dzięki
Pinć xD :**
Dziynki. Taka tam ślonska gwara
Czterry! Żartuje xD pięć. Fajny wiersz :)
Dzięki
Ten wiersz podoba mi się. Również zostawiam 5 :)
Haha. Ciesze sie, że sie podoba
In point :) Naucz uczyć się, naucz myśleć wciąż...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania