Nauka samotności

Lgnę do tego, co mnie niszczy,

a od dobra uciekam,

bo nie wierzę, że mogłoby być moje...

Milczę.

Strach rośnie, gdy nikt nie słyszy.

Spadam na dno,

żeby poczuć, że jeszcze istnieję.

Łzy znają mnie najlepiej.

Każda rana zostaje na dłużej.

Znikam powoli, będąc niczyja

Boję się —

i właśnie dlatego uczę się siły.

Marzenia zostały gdzieś

po jasnej stronie świata.

A ja idę sama,

dziecko, którego nikt nie nauczył miłości

🎀