Nazbyt wiele

Umykają nam przez lata

Fakty, ludzie i zdarzenia.

I choć kiedyś nastąpiły

Mózg odrzucił te wspomnienia.

Każdy dzień niesie ze sobą

Tyle różnych doznań, przeżyć,

A dni w życiu nazbyt wiele

By w pamięci wszystkie zmieścić.

Część mniej ważna, nieistotna

Musi ulec zapomnieniu

Pozostając gdzieś w ukryciu.

Choć zaskoczy nas czasami

Jakiś fakt z pamięci głębin.

Koło życia krąg zatoczy

I ujawni w jednej chwili

To co już widziały oczy.

Co się kiedyś wydarzyło

Nie zostając we wspomnieniach

Bo nic dla nas nie znaczyło.