nazywam rzeczy po imieniu

poznałem ludzi

bywałem gościem

jadłem

piłem wódkę

z oceanów

z wanny

z rynny

skąpany w alkoholu

bez parasolu

nieważne

każdy pił

lub nie pamięta

bo zabrania mu

religia

zbór

sekta

jednako

wszyscy kończymy o świcie

piłem piołun gorzkich słów

wkroczyłem ciemnościami losu

zatraciłem się w idei

chorego ambicjonalizmu

nadęty w emocjonalizmie

wracałem do domu

ciepło wyczuwałem z daleka

żona witała włóczęgę

smród spoconego wieprza

oczy wybałuszone

one umiały kłamać

ludzie fajni

kochani

szkoda

wielu błądzi

nie szukając pomocy

odnalazłem się w chorobie

dziesięć lat niewoli we własnym ciele

nie życzę nikomu

chwil utopionych w wieczności

walka nieustanna

dzień i noc

jest dobrze okey

bez Boga sprawa nie staje się błaha

szalej za młodu wracaj do domu

kochaj

mów prawdę

nie spowiadaj się nikomu

nikt ci nie podpowie

jaką wybrać drogę