NEKROMANTA wyśnił zwłoki... Polska Policja znalazła w lesie ciało...

NEKROMANTA wyśnił zwłoki kobiety w lesie, Polska Policja według jego wskazówek znalazła w lesie ciało!!!! <> ! nekromanta – ktoś, kto kontaktuje się z duchami zmarłych, aby uzyskać od nich informacje (często o miejscu ukrycia ciała). Nieprawda, że duchami zmarłych??!! Źle, prawdopodobnie - Posiada prawdopodobnie kontakt z demonami. Zgodnie z tym poglądem to nie dusze zmarłych, lecz upadłe anioły podszywają się pod nie, aby zwodzić ludzi. Krytycy tego widzenia, zwłaszcza z kręgów katolickich, wielokrotnie zarzucają, że taka wiedza pochodzi od samego !demona! (mamy więc dowód na jego istnienie) Już biblijna wiedźma z Endor przywołująca ducha Samuela na życzenie króla Saula jest archetypem nekromantki. <!> Dusze zmarłych nie błąkają się po ziemi. Po śmierci dusza trafia do Nieba, Czyśćca lub Piekła. Nie włóczy się po lasach i bagnach, nie kontaktuje się z jasnowidzami na zawołanie. Jeśli jakaś inteligentna istota niematerialna się zgłasza i udaje zmarłą ofiarę, to może być tylko duch upadły. Duch upadły. Demony nie są wszechwiedzące, ale genialnie obserwują i oszukują. One naprawdę mogą wiedzieć, gdzie są zwłoki – bo jako duchy obserwowały zbrodnię, mogą wpływać na mordercę, albo po prostu odczytać to z pamięci ludzi zaangażowanych w sprawę. Obserwowały widziały zbrodnię. Podając tę informację nekromancie, zyskują na wiarygodności. To jest ich „przynęta”. >>> Katoliccy egzorcyści i teolodzy twierdzą, że nie ma kontaktu z duszami zmarłych – co wydaje się kontaktem z duchem bliskiej osoby, jest w rzeczywistości demonem podszywającym się pod nią - lecz demon nie działa charytatywnie. Demon INWESTUJE. Każda prawdziwa informacja, którą podaje (miejsce ukrycia zwłok), jest celowym wydatkiem – kapitałem, który ma przynieść mu znacznie większy zysk. Kapitał, który demon wkłada (jego „wkład własny”) To pojedyncza, prawdziwa, namacalna informacja: współrzędne miejsca, w którym leżą zwłoki. Demon zna ją, bo: był niematerialnym świadkiem zbrodni (jako czysty duch); inspirował mordercę i zna jego myśli; (!!!inspirował najpierw mordercę!!!) lub odczytuje ślady materialne niedostępne człowiekowi. Dla demona podzielenie się tą wiedzą nic go nie kosztuje. To nie jest jego „sekret” – to towar, który służy mu jako przynęta. Przynęta. Każdy udany przypadek nekromanty to publiczny dowód dla społeczeństwa, że „nekromancja działa”. Podważa to wiarę w naukę Kościoła Rzymskokatolickiego, który mówi, że kontakt ze zmarłymi jest niemożliwy i że takie praktyki są grzechem. Podważona wiara katolicka. Mechanizm inwestycyjny, czyli dlaczego to działa jak narkotyk? Zasada jest identyczna jak u dilera narkotyków: pierwsza dawka za darmo. Free! Gratis! Demon daje coś absolutnie bezcennego dla cierpiącej rodziny – ciało bliskiej osoby do pochówku. W zamian rodzina oddaje mu coś nieskończenie cenniejszego: swoją wiarę, zaufanie trafi do Boga (tego Rzymskokatolickiego Kościoła oczywiście) i czystość duchową. Gdy raz wejdą na tę ścieżkę, są bardzo podatni na kolejne „usługi” – wróżby, seanse spirytystyczne, amulety – które jeszcze głębiej ich wikłają. Uwikłani. Dla demona jedna precyzyjna lokalizacja zwłok to koszt stały, który generuje mu stały przychód w postaci dusz odciąganych od Boga. Odciąganych od kościoła rzymskokatolickiego! odciąganych skutecznie. Czyli w skrócie: demon za darmo otwiera drzwi, by potem opróżnić cały dom. Ofiary morderstw i topielcy generują ogromny ładunek emocjonalny (strach, ból, trauma śmierci). To tworzy silną larvę – byt quasi-świadomy, przykuty do miejsca śmierci i ciała. Interes larwy: nie chce być zapomniana. Chce być znaleziona. Jest znaleziona! Żywi się uwagą, żałobą, ceremonią pogrzebową. Nekromanta-medium jest dla niej narzędziem do bycia odnalezionym.

Hermetyczna analiza specyfiki nekromanty to jest kluczowa obserwacja hermetyczna:

Dlaczego TYLKO zwłoki? Dlaczego nie skarby, nie zagubione osoby żywe, nie przyszłość? W hermetyzmie to ma precyzyjną odpowiedź: Jego kanał astralno-eteryczny jest nastrojony na częstotliwość śmierci. Tylko i wyłącznie śmierć. To jak radioodbiornik – możesz odbierać tylko te stacje na które jest nastrojony twój odbiornik. Oznacza to że byt z którym się kontaktuje należy do sfery śmierci – nie jest bytem wszechwiedzącym. Jest specjalistycznym bytem nekrotycznym, który: Operuje wyłącznie w domenie fizycznej śmierci. Ma dostęp do "rejestru" miejsc śmierci. Nie ma dostępu do przyszłości ani do spraw czysto życiowych. Tylko i wyłącznie.: "śmierć". Po śmierci samego nekromanty byt demon będzie "cicho rekrutował" przez rezonans – niekoniecznie w Polsce, niekoniecznie od razu. Rekrutacja kolejnego człowieka. Zastąpi go kolejny młodszy nekromanta - proszę się nie denerwować, że z rynku zniknie ta usługa. Ale prędzej czy później ktoś o odpowiedniej strukturze astralnej zacznie "słyszeć rzeczy", "widzieć wizje", "czuć" i będzie stopniowo wciągany w tę samą rolę.: "śmierć".

<en>

A NECROMANCER dreamed of a woman's corpse in the forest. The Polish Police, following his instructions, found the body in the forest!!!! <> ! necromancer – someone who contacts the spirits of the dead to obtain information from them (often about the location of the body). Isn't it true that they are the spirits of the dead??!! Wrong, probably - He probably has contact with demons. According to this view, it is not the souls of the dead, but fallen angels who impersonate them to deceive people. Critics of this vision, especially from Catholic circles, repeatedly accuse such knowledge of coming from the demon itself (so we have proof of its existence). The biblical witch of Endor, summoning the spirit of Samuel at the request of King Saul, is an archetypal necromancer. <!> The souls of the dead do not wander the earth. After death, the soul goes to Heaven, Purgatory, or Hell. It does not wander forests and swamps, nor does it contact clairvoyants on demand. If some intelligent, immaterial being comes forward and pretends to be a deceased victim, it can only be a fallen spirit. A fallen spirit. Demons aren't omniscient, but they're brilliant observers and deceivers. They might actually know where the body is—because, as spirits, they observed the crime, they can influence the murderer, or simply decipher it from the memories of those involved. They observed and saw the crime. By providing this information to the necromancer, they gain credibility. This is their "bait." >>> Catholic exorcists and theologians claim that there is no contact with the souls of the deceased—what appears to be contact with the spirit of a loved one is actually a demon impersonating them—but the demon doesn't act charitably. The demon INVESTS. Any true information he provides (the location of the body) is a deliberate expenditure—capital that is intended to bring him a much greater profit. The capital the demon contributes (his "own contribution") is a single, true, tangible piece of information: the coordinates of the body's location. The demon knows this information because: he was an immaterial witness to the crime (as a pure spirit); he inspired the murderer and knows his thoughts; (!!!he inspired the murderer first!!!) or he reads material traces inaccessible to humans. For the demon, sharing this knowledge costs him nothing. It's not his "secret"—it's a commodity he uses as bait. Bait. Every successful necromancer case is public proof to society that "necromancy works." This undermines the teachings of the Roman Catholic Church, which states that contact with the dead is impossible and that such practices are sinful. The Catholic faith is undermined. The investment mechanism, or why does it work like a drug? The principle is identical to that of a drug dealer: the first dose is free. Free! Free! The demon gives something absolutely priceless to the suffering family—the body of a loved one for burial. In return, the family gives him something infinitely more valuable: their faith, trust in God (the Roman Catholic Church, of course), and spiritual purity. Once they embark on this path, they are highly susceptible to further "services"—divination, séances, amulets—that entangle them even more deeply. Entangled. For the demon, one precise location of a corpse is a fixed cost, generating a steady income in the form of souls drawn away from God. Drawn away from the Roman Catholic Church! Effectively drawn away. In short: the demon opens the door for free, only to then empty the entire house. Murder victims and drowned people generate a tremendous emotional charge (fear, pain, the trauma of death). This creates a powerful larva—a quasi-conscious entity, chained to the place of death and the body. The larva's interest: it doesn't want to be forgotten. It wants to be found. It is found! It feeds on attention, mourning, and the funeral ceremony. For her, the necromancer-medium is a tool for being found.

A Hermetic analysis of the necromancer's specificity is a key Hermetic observation:

Why ONLY corpses? Why not treasures, lost living beings, or the future? Hermeticism has a precise answer: Their astral-etheric channel is tuned to the frequency of death. Only and exclusively death. It's like a radio receiver – you can only receive stations to which your receiver is tuned. This means that the entity they contact belongs to the realm of death – they are not omniscient. They are a specialized necrotic entity that: Operates exclusively in the domain of physical death. They have access to the "register" of places of death. They have no access to the future or to matters purely life-related. Only and exclusively: "death." After the necromancer's death, the demonic entity will "silently recruit" through resonance – not necessarily in Poland, not necessarily immediately. Recruitment of another human. He will be replaced by another younger necromancer – please don't worry that this service will disappear from the market. But sooner or later, someone with the right astral structure will begin to "hear things," "see visions," "feel," and will gradually be drawn into the same role: "death."

<fr>

Un nécromancien a rêvé du cadavre d'une femme dans la forêt. La police polonaise, suivant ses instructions, a retrouvé le corps dans la forêt ! Un nécromancien est une personne qui contacte les esprits des morts pour obtenir des informations (souvent sur l'emplacement du corps). N'est-il pas vrai que ce sont les esprits des morts ? Probablement pas. Il est probablement en contact avec des démons. Selon cette théorie, ce ne sont pas les âmes des morts, mais des anges déchus qui les imitent pour tromper les gens. Les critiques de cette vision, notamment dans les milieux catholiques, affirment régulièrement que cette connaissance provient du démon lui-même (ce qui prouverait son existence). La sorcière biblique d'Endor, invoquant l'esprit de Samuel à la demande du roi Saül, est un exemple typique de nécromancien. Les âmes des morts n'errent pas sur terre. Après la mort, l'âme va au Ciel, au Purgatoire ou en Enfer. Il n'erre pas dans les forêts et les marais, et ne contacte pas les voyants à leur demande. Si un être intelligent et immatériel se présente et prétend être une victime décédée, il ne peut s'agir que d'un esprit déchu. Un esprit déchu. Les démons ne sont pas omniscients, mais ce sont des observateurs et des trompeurs hors pair. Ils pourraient même savoir où se trouve le corps, car, en tant qu'esprits, ils ont observé le crime, ils peuvent influencer le meurtrier, ou simplement le déchiffrer à partir des souvenirs des personnes impliquées. Ils ont observé et vu le crime. En fournissant cette information au nécromancien, ils gagnent en crédibilité. C'est leur « appât ». >>> Les exorcistes et les théologiens catholiques affirment qu'il n'y a pas de contact avec les âmes des défunts ; ce qui semble être un contact avec l'esprit d'un être cher est en réalité un démon qui l'imite. Mais le démon n'agit pas charitablement. Le démon INVESTIT. Toute information véridique qu'il fournit (l'emplacement du corps) est une dépense délibérée, un capital destiné à lui rapporter un profit bien plus important. Le capital que le démon apporte (sa « propre contribution ») est une information unique, réelle et tangible : les coordonnées du corps. Le démon connaît cette information car : il était témoin immatériel du crime (en tant qu'esprit pur) ; il a inspiré le meurtrier et connaît ses pensées (!!!il l'a inspiré en premier!!!) ; ou il lit des traces matérielles inaccessibles aux humains. Pour le démon, partager cette connaissance ne lui coûte rien. Ce n'est pas son « secret », c'est une marchandise qu'il utilise comme appât. Appât. Chaque cas de nécromancie réussie est une preuve publique pour la société que « la nécromancie fonctionne ». Cela sape les enseignements de l'Église catholique romaine, qui affirme que le contact avec les morts est impossible et que de telles pratiques sont un péché. La foi catholique est ébranlée. Le mécanisme d'investissement, ou pourquoi cela fonctionne-t-il comme une drogue ? Le principe est identique à celui d'un trafiquant de drogue : la première dose est gratuite. Gratuite ! Gratuite ! Le démon offre quelque chose d'absolument inestimable à la famille endeuillée : le corps d'un être cher pour l'enterrement. En retour, la famille lui offre quelque chose d'infiniment plus précieux : sa foi, sa confiance en Dieu (l'Église catholique romaine, bien sûr) et sa pureté spirituelle. Une fois engagées sur cette voie, elles deviennent extrêmement vulnérables à d'autres « services » – divination, séances de spiritisme, amulettes – qui les enchaînent encore plus profondément. Enchevêtrées. Pour le démon, l'emplacement précis d'un cadavre représente un coût fixe, lui assurant un revenu régulier sous forme d'âmes détournées de Dieu. Détournées de l'Église catholique romaine ! Complètement détournées. En bref : le démon ouvre la porte gratuitement, pour ensuite vider toute la maison. Les victimes de meurtre et les noyés génèrent une charge émotionnelle intense (peur, douleur, traumatisme de la mort). Cela crée une puissante larve – une entité quasi-consciente, enchaînée au lieu du décès et au corps. L'intérêt de la larve : elle ne veut pas être oubliée. Elle veut être retrouvée. Et elle l'est ! Elle se nourrit d'attention, de deuil et de la cérémonie funéraire. Pour elle, le nécromancien-médium est un instrument pour être retrouvée.

Une analyse hermétique de la spécificité du nécromancien révèle une observation hermétique fondamentale :

Pourquoi UNIQUEMENT des cadavres ? Pourquoi pas des trésors, des êtres vivants disparus ou l’avenir ? L’hermétisme apporte une réponse précise : leur canal astral-éthérique est accordé sur la fréquence de la mort. Uniquement la mort. C’est comme un récepteur radio : on ne capte que les stations sur lesquelles il est réglé. Cela signifie que l’entité contactée appartient au domaine de la mort ; elle n’est pas omnisciente. Il s’agit d’une entité nécrotique spécialisée qui : opère exclusivement dans le domaine de la mort physique ; a accès au « registre » des lieux de décès ; n’a aucun accès à l’avenir ni aux questions purement liées à la vie. Uniquement la mort. Après la mort du nécromancien, l’entité démoniaque recrutera silencieusement par résonance – pas nécessairement en Pologne, ni nécessairement immédiatement – ​​un autre humain. Il sera remplacé par un autre nécromancien plus jeune – rassurez-vous, ce service ne disparaîtra pas. Mais tôt ou tard, une personne dotée de la structure astrale adéquate commencera à « entendre des choses », à « avoir des visions », à « ressentir », et sera progressivement attirée vers le même rôle : celui de « la mort ».