nektaria
jak wyznawca wypijam z kielicha słodki nektar
wpół drogi do ciebie odczuwam bijącą łunę
— pochłania każdy milimetr ciała
można by rzec, balansuje na pograniczu iluzji
a rzeczywistości
to nie obłęd kieruje wskazówkami zegara,
lecz wytwór wyobraźni niebezpiecznie
włada białą magią.
Komentarze (11)
Jako czytelnik - dziękuje za ten wiersz. od początku do końca - miodzio.
Dzięki
Zingara, "Nektaria" jest tajemnicza, inspirująca i pobudzająca wyobraźnię. Taki krótki tekst może wznieść na wyżyny wyobraźni i inspiracji. To niesamowite. 5, pozdrawiam :-)
Pozdrawiam
Świetny.
Miło mi
Hm...wyciął bym rzeczywistości, "balansuje na pograniczu iluzji" wystarczy
Z ostatniej wyciął bym "lecz" albo po prostu wyobraźnia niebezpiecznie włada
białą magią
dzięki, kiedyś wrócę do niego
Świetny wiersz, ja bym niczego nie zmieniała ani jednej literki, wszystko jest na swoim miejscu. Pięknie i mądrze o miłości...
Dziękuję betti, jak tak mówisz. pozdrawiam świątecznie
Ja również pozdrawiam świątecznie.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania