Nią żyję

Wieczne nieprzeproszenie znaczy

- za słowa nie przepraszam!

Bo my nie przepraszamy

Co chwilę to ogłaszasz!

W wierszach emocje rzygam

W tej niepisanej umowie

Lecz w życiu czasem dygam

Choć chciałbym dostać po głowie

W wierszach wolno mi wszystko

Bo mi na wszystko pozwalasz

Więc nie bierz słów dosłownie

Gdy takim tekstem przywalam

Czy tylko słowa odejścia

Celują w ciebie dosłownie

A co z tymi słowami

gdy zdzieram sukienkę lub spodnie?

A co z tymi wierszami

Innymi rozpuszczonymi

Gdzie płynę sobie w marzeniach

słowami nadto aż frywolnymi?

Czemu ich dosłowności

Nie oczekujesz spełnienia

Czemu są tylko w słowach

Myślach i moich marzeniach?

Czemu tutaj nie spełni się

słów moich wierszy wola

tylko tych o odejściu?

Czy taka poezji jest rola

że ma dosłowność w "dolores"

a nie dosłowność kochania ?

...

Czemuż, ach powiedz czemuż ?

Czy masz tu coś do dodania ?

...

... więc kiedy od słów wiersza

dosłownie masz głowy ból -

To weź tylko dosłownie

Gdzie napisane: "tul"

...

Bawię się słowem dla ciebie

Droczę poezji słowami

W głowie twój portret maluję

Kolorowymi myślami

W myślach cię adoruję

Zabieram gdzie nie potrzeba

Przymykam oczy i słowem

Unoszę się z tobą gdzie nieba

Gdzie promyk słońca leniwie

Przebija się poprzez chmurę

By choć przez chwilę popieścić

Twe zmysły i tęskną skórę

By choć przez chwillę zabłysnąć

Miłością w twoich oczach

W strumyka błysnąć wodzie

Gdy wartko płynie po zboczach

...

Gdy o odejściu piszę

Nie bierz tego dosłownie

Chcę by odeszło co stare

Świeżości zawiał powiew

Chcę by odeszły lęki

Umarło we mnie co złe

Bo w życiu otacza mnie miłość

Nią żyję i ciągle jej chcę