Nic

Waldemar kupił na bazarku worek z niespodzianką, którą okazała się figurka tygrysa bengalskiego. Wracając do domu spotkał swego kolegę, Mietka i pokazał mu to cudo chińskich inżynierów. Mietek pokręcił głową z niedowierzaniem.

- Ale to nie jest tygrys.

- No jak to? A co niby?

- Naga Wenus.

Waldek przyjrzał się figurce. Faktycznie trochę przypominała kobecą postać, wcześniej tego nie zauważył.

- Faktycznie.

- Może lepiej kup sobie okulary.

To było dziwne, ale dopiero późniejsze zdarzenia przekroczyły wszelkie granice. Pod domem Waldek spotkał listonosza i z ciekawości go zagadnął:

- Co ci przypomina ta figurka?

- Ale to nie jest figurka.

- Jak to?

- No, papierośnica jak nic.

Waldek przetarł oczy ze zdumienia. W worku zamiast figurki znajdowała się teraz zwyczajna papierośnica. Nie było żadnych wątpliwości.

- Ale przecież...

- No, ładna, ładna. Muszę już iść.

Waldek wrócił do domu. Wyjął z worka garnuszek i przyjrzał mu się uważnie. Zaraz! Chwilę wcześniej była tam papierośnica, dałby sobie rękę i pół nogi uciąć. Zadzwonił po Mietka by ten pomógł mu rozgryźć problem.

Przeprowadzili eksperyment. Kolejno wkładając do worka i wyciągając, garnuszek stał się doniczką, ta długopisem, a ten zaś nożyczkami.

- Niesamowite. A może to czyta w myślach i tworzy to co chcemy?

- Nie wiem, ale to czadowe. Pokażmy Staszkowi tę magię.

Zadzwonili po znajomego. Chcieli go zaskoczyć, tymczasem ich zamysł nie do końca się udał.

- No, co jest w worku? - zapytali.

- Eee... Nic nie widzę.

- Co?

- No, nic tam nie ma.

Worek był pusty. Tymczasem chwilę wcześniej włożyli tam nożyczki. Waldek rzucił się z pięściami na Staszka.

- Wszystko zepsułeś. Nasz magiczny przedmiot zniknął.

Niestety worek okazał się nic nie wart. Żaden włożony tam przedmiot nie zmieniał się w inny, oprócz tego, który był tam na początku i wyparował. To w nim najwyraźniej tkwiła cała magia.