Nicość

Wpadam w otchłań nicości,

nie ma już we mnie złości,

nie ma też miłości,

żadnej we mnie zazdrości...

Nie potrzebuję

waszej fałszywej litości.

Bo jestem przegrany,

do szpiku kości.

Pozostały tylko

ciemność i mrok,

a to już ostatni

ku śmierci krok...

Zabrakło nadziei,

zabrakło też słońca.

Nie mogę doczekać

już swojego końca.

Może to moja

niedziela ostatnia,

gdzie się podziałaś,

ma duszo bratnia?