Nie dajmy się zwieść intuicji...

tekst z NStylzOpowi. w temacie: Człowiek, który zgubił granicę między wczoraj, a jutrem.

Nie wiemy, gdzie granica się zaczyna, a gdzie kończy? I nie wiemy, czy już jutro było,

czy wczoraj będzie. Dobrze skrojone rysopisy. Treściwe biogramy szkicują nam życie. Obrazy w ciężkim oleju. I kiedy czas kruszy farbę, to my się ścieramy o siebie.

Nikt przecież nie schodzi bez lęku w otchłań nocy. Bo gdy dzień mija powszedni, to powoli gęstnieje od szarości. Nie od razu się ciemni. A jednak tracimy jasność umysłu i błądzimy we mgle myśli. Szukamy blasku. Nawet ćmy, nocne wywłoki biegną w światło. Po śmierć w ogniu. Ostateczne rozwiązanie, bywa powierzchowne. To, co pod spodem jest ważne. W głębi.

Zabawa w ciuciubabkę z wczoraj, a jutrem wciąż trwa. Człowiek istota rozumna, a jednak się traci na rozstaju dróg. Niby pozostał prawdziwie poważny, a zalękniony. Nagromadzenie strachu. A wystarczy umieć spytać o drogę. Kogo? Dobre pytanie. A dobre pytanie jest lepsze niż odpowiedź.

Komentarze (8)

Asteria wczoraj o 20:29

O! to jest właśnie ten tekst. Coś ma w sobie, ale nie wiem co :)

Pasja wczoraj o 20:36

Witaj
Tekst taki na szybko. Coś ma, ale czy na tyle, by być.

Dziękuję. Uściski

Mona Demona wczoraj o 20:43

Wydaje mi się, że to tekst bardziej do myślenia niż do czytania fabuły. Dużo tu gęstych obrazów i pytań, które nie chcą się domknąć, ale to działa na plus. Czuć zawieszenie między wczoraj a jutrem, co dobrze oddaje stan zagubienia, o którym piszesz. Najbardziej zostaje końcówka: że dobre pytanie bywa ważniejsze niż odpowiedź.

Tak, ten tekst ma coś w sobie 🙂

Pasja wczoraj o 20:53

Mona Demona
Ciekawe spostrzeżenia w niedomykanie obrazów. I chyba wszyscy tak mamy, że zawieszamy je pomiędzy tym, co już było, a tym, co ma przyjść. I dlatego gubimy się w niedopowiedzeniach. Pytanie czasem jest lepszym rozwiązaniem od odpowiedzi.

Pięknie dziękuję. Miłego

JagVetInte wczoraj o 21:01

Pytaniami buduje się umysł. Najs

Pasja wczoraj o 21:08

Bo umysł jest do końca nieodkryty i niezwykle plastyczny.

Pozdr

JagVetInte wczoraj o 21:13

Pasja oj, jest... Każdy. Tylko ludziom się jakby nie chce z tym bawić.

TseCylia wczoraj o 22:25

Świetny tekst i to podsumowanie dotyczące pytań.

Asteria wczoraj o 20:29
O! to jest właśnie ten tekst. Coś ma w sobie, ale nie wiem co :)
Pasja wczoraj o 20:36
Witaj
Tekst taki na szybko. Coś ma, ale czy na tyle, by być.

Dziękuję. Uściski
Mona Demona wczoraj o 20:43
Wydaje mi się, że to tekst bardziej do myślenia niż do czytania fabuły. Dużo tu gęstych obrazów i pytań, które nie chcą się domknąć, ale to działa na plus. Czuć zawieszenie między wczoraj a jutrem, co dobrze oddaje stan zagubienia, o którym piszesz. Najbardziej zostaje końcówka: że dobre pytanie bywa ważniejsze niż odpowiedź.

Tak, ten tekst ma coś w sobie 🙂
Pasja wczoraj o 20:53
Mona Demona
Ciekawe spostrzeżenia w niedomykanie obrazów. I chyba wszyscy tak mamy, że zawieszamy je pomiędzy tym, co już było, a tym, co ma przyjść. I dlatego gubimy się w niedopowiedzeniach. Pytanie czasem jest lepszym rozwiązaniem od odpowiedzi.

Pięknie dziękuję. Miłego
JagVetInte wczoraj o 21:01
Pytaniami buduje się umysł. Najs
Pasja wczoraj o 21:08
Bo umysł jest do końca nieodkryty i niezwykle plastyczny.

Pozdr
JagVetInte wczoraj o 21:13
Pasja oj, jest... Każdy. Tylko ludziom się jakby nie chce z tym bawić.
TseCylia wczoraj o 22:25
Świetny tekst i to podsumowanie dotyczące pytań.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania