nie dotknęłam go całkiem

przesunęłam myśl

po jego krtani —

bezgłośnie,

jak cień przymkniętej dłoni.

usta

nie złamały dystansu,

ale znały

temperaturę.

zatrzymałam spojrzenie

na granicy —

nie skóry,

decyzji.

zawisłam

na guziku koszuli,

bo wszystko

zaczęłoby się naprawdę.

palce milczały —

nauczyły się

nie kończyć gestów.