Nie jestem córką Ewy

Zrodziłam się z Lilith, bo jak wytłumaczyć,

tę krew niepokorną szarpiącą tętnice?

Zbuntowane słowa nie mające znaczeń

i nabrzmiałe gniewem, tak obce źrenice.

Nie sposób okiełznać myśli rozszalałych

gdy rwie je ekstaza ku palecie zmysłów.

Widać plan Twój Panie nie był doskonały.

Może „dziecię Boże” – wezmę dziś w cudzysłów.

Nie kipię pokorą, karku nie naginam,

nazbyt hardo patrzę w Twoje dobre oczy.

Służalstwem się brzydzę, krzyczę i przeklinam,

rozkazów nie słucham – jestem dzieckiem nocy.

Ale rację Panie musisz chyba przyznać,

że Adam ukochał kobietę – demona.

Niepokorna bestia, w alkowie bezwstydna.

W każdej z nas gdzieś drzemie, ta ciemniejsza strona.