Nie jestem pewny formy

2019

Są tylko dwie strony

(powleczone chmurą

miasto

na uliczkach w rząd na mur ręce i spokój

bez ścieżki ucieczki

stoję)

Strzał

Wrzask - Nie tak! Ucz się rekrucie - Boże zbaw

Strzał

(drugi łoskot o bruk)

-Wedle najnowszych wytycznych

strzelamy między łopatki

nie w potylicę

(w powleczonym chmurą mieście

przeżyć

by później mord za mord

krew za krew - nie?

niebezpieczne zwierzęta trzyma się w klatkach

czy strzela...

prowadzą nas na perony

za dużo nas

pociąg jak SKM lub metra

ludzie z instynktem insektów

w prostym - przyjechał wsiadam

tłum

staram się płynąć w tym nurcie

stłoczeni

kilku zemdlało lub zasnęło

jeden przy drugim i trzecia

godzina

ktoś krzyczał

ktoś rozbił głowę o szybę

zadrżała i nic

echa przerażenia i tłum

przemakam

fizjologia jest trudna

do zaspokojenia

pragnienie i głód

i

odzyskać wolność

lub chociaż przeżyć

po półtorej doby

można było się przechadzać

jechaliśmy trzy.

- Wysiadać! (bicie upadanie

moja kolej)

na kolana

zdejmować ubrania

(nadzy na słońce

sierpień pali

KILKA BARÓW CIENKIM STRUMIENIEM

tnie

piją z powstałej kałuży)

Strzał

(i)

Strzał

( język

zrozumienie

przetrwanie

ławica ludzi

złapana w sieć

i wrzucona do stawu

umieram z pragnienia

a woda spływa po ciele)