"NIe każdy wie"

W zaciszy swojego mieszkanka

Siedzi przy oknie zapłakana matka

Szkliste oczy mokre od łez

- Mamo nie płacz! Śmierć to nie życia kres! "

Nie słucha, milczy

Wydaje się być pogrążona w wiecznej ciszy

Nie porusza się wcale

Przytłoczona przez smutki, żale

Tak bardzo chciałam ją przytulić

Choć raz wysłuchać , uspokoić

Wytłumaczyć czemu tak zrobiłam

Czemu życie opuściłam

- Przecież to nie twoja wina!

Krzyczę nieszczęśliwa

Jednak krzyk nic nie daje

Ona ciągle czeka na mnie

Chociaż wie , że nie wrócę

Że szczęścia nie porzucę

Na paluszkach cichutko do niej podchodzę

- Mamusiu przykro mi, ale już odchodzę. .

Nic.Zero. Czego ja się spodziewałam?

Przecież nikt nigdy więcej nie usłyszy mego wołania

- Córeczko wróć, proszę cię

Izbę wypełnia jej cichy szept

Już za oknem słońce się chowa

- Mamusiu już moja pora. Bóg mnie do siebie woła

Jasny blask i anieli śpiew niczym ciepły oddech opatula mnie

Wiem, że z mamą nie prędko spotkamy się

Przede mną stoi otwarta brama

Za mną płacze moja ukochana mama

- Mamusiu nie płacz. Nie jesteś sama. Moje serce ci zostawiam

I tak szczęśliwa dołączyłam do Boga

- Córeczko jak się spotkamy to serduszko tobie oddam

Wyrzekła cichutko mama

I w niedługim czasie obietnicy dotrzymała