nie mam
miałem pisać coś ważnego
co przybliży mnie
do zapomnienia
miałem pisać swoja przyszłość
swoją prace syzyfowa
na szczęście- myśl o tobie
powróciła
na nieszczęście
została
kwitniesz w mojej głowie
a owoce twe przykrywają moje ciało
nie widzę już słońca
zaczyna brakować wody
i w tym wszystkim
nie godzę się tylko na jedno
przywilej pamięci- domagam się jej
Komentarze (2)
Cierpienia młodego Wertera to najczęstszy powód dla którego ludzie postanawiają pisać wiersze. Wiem też że cierpienie z logiką ma niewiele wspólnego zwłaszcza kiedy miotają nami sprzeczności. Poezja jednak wymaga logiki. Tymczasem Ty gubisz się w tych sprzecznościach i wielości słów tak bardzo że nie wiadomo co chciałeś napisać. No i poezję diabli wzięli.
takie sobie...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania