Nie nadążę za cieniem

uśmiech za uśmiechem

gest za gestem

idę za cieniem

za konturem ledwo

choć we łzach widać wyraźniej

ta cisza ma wiele zakrętów

i twardych rantów

kiedy słowa spadają na ziemię

bezradne

przymierze twoją marynarkę

przytulę przestrzeń

zbyt dużą w ramionach

w końcu każdy zapach ma swój początek

i koniec

zachodzi słońce

w nocy śpią nawet cienie

czarnych kotów