nie potrafię nic zmienić chyba czas zmienić siebie
"ty jesteś jak liść skąpany w słońcu
ja byłem jak korzeń wijący się w ciemnościach"
zostałem wygrzebany
i świat który ujrzałem
rozczarował mnie
miałem tyle do powiedzenia
zbyt dużo
teraz siedzę w takt muzyki
ze słowami które
nigdy nie zostały wypowiedziane
już jest za późno
Twoje słońce mi nie służy
czas wrócić pod ziemię
i zebrać myśli
//wyrozumiałość cechuje ludzi wielkich
Komentarze (12)
Tym razem nie pachnie Herbertem. Podoba mi się. Oceniać pod względem budowy itp. nie będę, za mały na to jestem :)
Grunt to być elastycznym, dzięki miły komentarz
*za miły
Najpierw jest czarowanie
a później rozczarowanie...
Kolejny tekst o wyrozumiałości.
Jakby skierowany do grupy osób, czy jednej osoby, której obce jest to słowo.
Wy rozum miałość
Wyro zoom i ał ość
Dobre jest wyzerowanie się.
I niezręcznej sytuacji.
Noc sprzyja myśleniu.
Dziękuję Aisak :) miło mi, że to przeczytałaś
Aisak zabawiasz się widzę... aż tak źle znosisz krytykę, że ciągle o tę wyrozumiałość żebrzesz?
trala la la la zabawa trwa
Kóva, weź spierdalaj.
Idź popisz zPanem Gęsią.
Aisak ona panu gęsi do pięt nie dorasta
Fajny, szczery i w pewnym sensie odważny tekst NiktKtoChceByćKimś :-) To takie moje pierwsze wrażenie. Trafił do mnie i w zasadzie dziękuje bardzo ;-) Pozdrawiam, piąteczka!
Miło mi dziękuję
Jak zerwanie, ale nie do końca, raczej powrót do siebie, do własnego ja. Korzeń pozostając pod ziemią, nawadnia roślinę, dzięki czemu ta rośnie, liście pięknieją.
Czyli prawidłowość zostaje zachowana, ona w słońcu, on w cieniu, każdy pozostaje sobą, tworząc razem piękne połączenie. :)
Idealna symbioza natury, również ludzi, którzy się uzupełniają. Bardzo fajne, metafora charakterów..
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania