Nie szata zdobi człowieka a drugi człowiek.

Tylko w oczach przyjaciela

udaje się dostrzec

odbicie swojego spojrzenia

jakbyśmy stanowili jedność

która przez swą bliskość

zaraża serca radością

sięgającą gwiazd.

Jedynie człowiek

jest dla człowieka zwierciadłem

którego okruchem

każdy dzień

jaki pozwala dostrzeć nam siebie.

W każdym z nich

jest fragment nas

i każdej sekundy

naszego jedynego trwania.

W życiowej wędrówce spotykam ludzi

tych na opromienionych ścieżkach radości

tamtych w zasmuconych ciemnych zaułkach

Kiedy patrzę na mijane twarze

dostrzegam w nich cząstkę siebie

swoje odbicie

każda nie jest moją

to darowany im uśmiech wraca do mnie.

—-----------------

kiedy szykujesz się

do bicia swym bogom pokłonów

to by nie wypinać się na ludzi

kłaniaj się im w świątyniach lub w domu.

(ireneo, List na dzień dobry, 9;10).