Nie szukaj jej nigdy

na mojej ulicy nocą

księżyc ma zawsze okrągłą twarz

oddechem otwiera okiennice

przycupnie gdzieś na rancie meblościanki

obserwując z daleka

kwiaty na rabatkach podnoszą głowy

nawet nocą

przeciągają zaspane liście

prostują zielone kręgosłupy

moja ulica nie śpi

maluje kolejny dzień w umysłach

spóźnionych donikąd ludzi

wkrada się w sny

łowiąc pośpiech

nie szukaj jej nigdy

mam ją tylko w głowie

malowana przezroczystym słowem

układa się w cichy wiersz

można go łatwo podrzeć

jednym spojrzeniem