Nie ta oś

Wszystko zakręca się wokół nie tej osi.

Trzon osadza wbrew tobie nie w tym co ważne.

System tego chce, nadzorcy się cieszą.

Kręcisz się na obrotowym krześle,

potem każą ci wstać i iść.

Już nie da się iść prosto.

Pragnienie zmiany,

wskoczenia na właściwe tory.

Właściwa oś,

a wszystko inne niech temu służy,

niech będzie tylko dodatkiem.

Właściwa oś -

odległe wspomnienie,

tym bardziej bolesne, że przerwane.

Szmat czasu, zdarzeń, osób, wyborów.

Wszystko nie tak,

niczego nie znalazłeś,

straciłeś tylko bezcenny czas.

Już się nawet szukać nie chce,

próbować, walczyć.

Już się nie wierzy.

Już brakuje sił.

Niewiele możesz.

Uwięziony w przeźroczystej klatce.

Nie możesz się schować,

nie masz gdzie uciec.

Nie można zachować spokoju

chodząc w za ciasnych butach.

Ból wyżłobił już rysy na twojej twarzy,

a inni oczekują, że będziesz je ukrywać

pod przyklejonym uśmiechem.

Nie chcą widzieć w tobie

być może i ich bólu.