Nie tonę

Wciągam ocean przez nozdrza,

Chociaż wypełniają mnie tony,

nie tonę.

Wznoszę się przez szmer, i ryk i ciszę.

Czas stanął, chociaż wszystko płynie.

Ciecz łączy mnie z tymi którzy płynęli,

wieki przede mną,

z tymi co butni jak ja.

Lecz i z tymi co wbrew woli,

zostali wyrwani od przyziemności.

Dla nich sól na rany,

dla mnie pyszna przyjemność.