Nie umiem rymować
Nie umiem rymować
o śmierci zgrabnie i zwiewnie,
o motylim dotyku
jej kościstej ręki,
Nie potrafię wyrazić
głębi jej spojrzenia,
dwóch studni zapadłych
zakapturzonej czaszki,
Niczym kwiat jej kosa,
trzepot płaszcza słyszę,
jest jak ptak spłoszony,
szukający wciąż gniazda.
Komentarze (5)
Baba Szora↔Bo trudno zrymować życie z przerwą na śmiercią.
Wiersz w "prostych" słowach wyraża wiele.
Podobno symbolem "kłosa duszy'' której "kosa" nie zetnie, jest motyl↔zdaniem mym.
Pozdrawiam:)↔%
Ciekawe z tym motylem, nie słyszałam.
Pozdrawiam DD,
Podoba mi się!
Miło mi! :-)
Zapraszamy do wzięcia udziału w Bitwie na Drabble.
Tematy to:
1. Mała wielka prośba.
2. Gdzie się podziały buty szewca?
Można pisać na dwa lub na jeden. Zaznaczamy, że tylko jeden wiersz wrzucamy do puli.
Piszemy do 06.05.2021 /północ/
Liczymy na Ciebie!!!
Wszystko znajdziesz tutaj: https://www.opowi.pl/konkursy/
A zasady konkursu tutaj: https://www.opowi.pl/profil/lbndrabble/
Jeśli nie zdążysz - przedłużymy!
Literkowa
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania