Neurotyk, ten wiersz dotyczy konkretnej osoby. Ale ona z biegiem czasu tak bardzo się zmieniła, że nie wiem już, czy dawną wersję tego człowieka po prostu wyśniłam, czy też ona nigdy nie istniała...
Ach, no ja też chciałam tu zabłysnąć, napisać o melancholii, a tu już mnie wyprzedzili. W każdym razie bardzo mi się podoba, świetny wiersz :) Zostawiam 5.
Komentarze (7)
Cudowny wiersz, bardzo smutny... Takie lubię najbardziej. Na koniec jednak dodaje otuchy, wypełnia nadzieją na lepsze jutro :) 5
"Marzenia łzą się staną
Lecz to nieważne, wiem" :D
Taki piękny, naprawdę piękny rodzaj melancholii odczułam czytając ten wiersz. Pewnie dlatego, że wydał mi się też tak bliski. 5 ode mnie :)
Zgadzam się z Morelią, melancholijny. Poczucie jakby braku kogoś i niepewność, czy ta osoba "była" naprawdę, czy to tylko był sen... 5 :)
Neurotyk, ten wiersz dotyczy konkretnej osoby. Ale ona z biegiem czasu tak bardzo się zmieniła, że nie wiem już, czy dawną wersję tego człowieka po prostu wyśniłam, czy też ona nigdy nie istniała...
Ktokolwiek, wiesz, CZAS zmienia ludzi...
Ach, no ja też chciałam tu zabłysnąć, napisać o melancholii, a tu już mnie wyprzedzili. W każdym razie bardzo mi się podoba, świetny wiersz :) Zostawiam 5.
Znam to uczucie, kiedy nie wiesz czy człowiek się zmienił, czy zmieniło się Twoja patrzenie na niego. 5 :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania