Nie znasz mnie

Nie znasz mnie, a źle o mnie mówisz.

Nie znasz mnie, a się tak bardzo trudzisz.

By zniszczyć mój poukładany świat.

Budowany od lat z pokerowych kart.

Nie znasz mnie, a jednak na mnie patrzysz.

Nie znasz mnie, a o mnie walczysz.

Z zaciętością pogromcy smoków.

Nie znasz mnie, a się wciąż łudzisz.

Nie znasz mnie, a wciąż próbujesz.

Zbudować dom na wielkiej łodzi.

I zabrać mnie tam gdzie, życie nas nie dogoni.

Nie znasz mnie, a jednak coś do mnie czujesz.

Nie znasz mnie, a cieniem mym jesteś.

Tylko, że ja cienia twego nie potrzebuję.

Bo z innym już dziele, moje powietrze.