nie zrzucajmy wszystkiego na grzbiety książek

człowiek - biały kruk?

od narodzin

strony jego ponumerowane

nieczytelny

bo ciągle gdzieś się wyrywa...

oczytany nieczytany wertowany

odkładany na mroźny wieczór

palony na stosie

życiorysów pokłosie

owinięty w skórę lub w szarą gazetę

w garażu na wiekowym fotelu

pomiędzy kartami lojalnościowymi

z papierową zakładką w erracie

co najwyżej

z zagiętymi rogami

Komentarze (24)

andrew24 2 miesiące temu

Biały kruk...
duplikatu nie ma.

Pozdrawiam serdecznie 5
Miłego dnia

Asteria 2 miesiące temu

Człowiek jak rękodzieło, nie ma dwóch identycznych egzemplarzy.
Dziękuję za wizytę andrew

AlexHalley 2 miesiące temu

👏🏻

Beloniusz 2 miesiące temu

Jesteśmy księgą, którą ktoś pisze za nas, a my nie mamy czasu jej przeczytać?
Czyżbyśmy byli samą okładką, bez możliwości zajrzenia do środka? Zapisem snów, dziennikiem wariata, bo kto inny nie wgłębił się w treść własnego życia, wielce je sobie lekceważąc.
Podoba mi się porównanie człowieka do księgi. Jest w tym bliska mi myśl, mówiąca o tym, że świat jest wielką biblioteką. Po Twoim wierszu odkrywam, że książki w niej ukryte nie mają autorów... oraz czytelników. Życie to wielka, zbiorowa halucynacja.

Asteria 2 miesiące temu

Beloniusz
świetna metafora z tym światem jako wielką biblioteką...zapamiętam :)
Dzięki