Niebo na odwrót
uśmiech niczym lustro
rozbity na tysiące grymasów
martwy wzrok
gasi spłoszone wargi
gesty
straciły miękkość
mieliśmy w dłoniach
nagi błękit
zanim stwardniał
pancerz chmur
a ja ciągle stawiam kroki
po niebie
uśmiech niczym lustro
rozbity na tysiące grymasów
martwy wzrok
gasi spłoszone wargi
gesty
straciły miękkość
mieliśmy w dłoniach
nagi błękit
zanim stwardniał
pancerz chmur
a ja ciągle stawiam kroki
po niebie
Komentarze (6)
Pozdrawiam i pięć gwiazdek zostawiam
Dziękuję😊
....i to jest poezja...,
emerytowanych metafor nie zawiera.
Berni, szacunek.
Miło że się podoba😉dziękuję
Trudna egzystencja tu czy tęsknota za kimś po "drugiej Stronie" 🤔
im dalej w niebo, to czarniejsza dziura.
- Proszę Ja Ciebie -
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania