Niech się dzieją rzeczy niestworzone

Niech się dzieją rzeczy niestworzone

Nie na zawiść ale trwogę

Na szali Temidy z pietyzmem zważone

Wyroki których wymierzyć nie mogę

Niech mrok spowija świat upiorną grzywą

Ukażą się ciemności dziwy

A księżyc przygląda się krzywo

Kto dla kogo jest prawdziwy

Niech rozdają ludziom tomy

W których prawdę napisano

A posępne zdobią promy

Gawiedzią skrzętnie tu zebraną

Niech się spełnią niebios troski

Spadną błyski świecą gromy

Świat ujrzy wyrok boski

Płoną zgorszenia domy

Niech sprawiedliwość zagości

Na ziemi pełnej mroku

Nadejdzie kres niegodziwości

Zemsta słodka w każdym kroku

Niech karma dalej nie zwleka

By dopaść winnych mordów

Piekło też jest dla człowieka

Na brzdęk młotka akordów

Niech się ciemne wije sukno

Powagi urzędu tajemnica

I będzie wszystkim smutno

Dla uczynku żadna to różnica

Niech ślepota duszy piszczy

Gdy ją łamie prawo życia

Nie podnosi się ze zgliszczy

Które ma do ukrycia

Niech kara będzie surowa

Tym którzy krzywdy czynią

Tam gdzie niemożliwa odbudowa

Oddzieli zło od dobra grubą linią

Niech cierpią po wieki niegodziwcy

Najgorsze rodu ludzkiego pędy

Giną w odmętach pamięci parszywcy

Ci których serca dawno zwiędły