niech wie

każesz witać nowe

cieszyć tym co mam

marzyć i czekać

bagatelą zwiesz piekło

wobec wieczności

zdejmę łagodną maskę

bunt rozjaśni twarz

zobaczysz człowieka

udane życie kontra udawane

zmieszczą cztery kąty

samotnia przeciw samotności

z drzwiami na oścież

policzkami na przemian

nie chcę świętości

stół jęknie pod pięścią

a ty

nie bądź zdumiony kokonem

z którego bez ciebie wypełznę