Niechciana świadomość

Twoje kłamstwa chronią mnie i to nas zgubi.

W słoneczny dzień, deszczową noc, nie uciekniemy.

Nagromadzony natłok słów i gestów

pochłonie nas bez możliwości ucieczki

Zdajesz sobie z tego sprawę, prawda?

Ja w sumie też dobrze wiem, że kłamiesz,

a jednak oboje milczymy...

Kolejne kłamstwa wydają się tak proste

Szeptane do ucha układają się w nową prawdę.

Nasza prawda, czy jest gorsza od innych

tysięcy prawd takiej samej ilości ludzi?

Pociesza mnie myśl, że nie tylko my tak żyjemy.

Co z tego, że na dłuższą metę to nierealne.

Czy to ważne, że sen w końcu pryśnie?

Cieszmy się chwilą,

śmiejmy i płaczmy,

kochajmy, nienawidźmy

Żyjmy...

póki możemy,

w świadomości, że zostało nam mało czasu.