Niedoceniona

Wita nas powiewem chłodnym,

Liści bukietem dorodnym.

Jest tak piękna jak być miała,

nie ponura i nie szara.

I choć czasem miewa grymas

i obficie płacze na nas,

Później uśmiech promienisty

Ukazuje nam tak czysty.

Narzekają wokół wszyscy,

Nie chce nikt dopuścić myśli,

Że tak piękna jest jak wszystkie

Pora błyszcząca złociście.