Niedzielna ścieżka dźwiękowa męskich rozczarowań
„Więc można kochać” – utwór Grzegorza Turnaua z albumu Tutaj jestem z 1997 roku, do słów Leopolda Staffa z wiersza o tym samym tytule, z muzyką i wykonaniem tego pierwszego – niósł się leniwą melodią w ciszy tej niedzieli. Nastrojowo, poetycko, aż chciałoby się westchnąć za wielkim uczuciem.
Tymczasem w mojej prywatnej rzeczywistości Boss okazał się kolejnym rozczarowaniem. Zaraz po Bartoszu, Przemysławie i całym tym korowodzie osobliwości. Aż parsknęłam śmiechem, jakie bawoły i zakute łby mi się trafiają! To już nawet nie jest pech, to jest wybitnie śmieszny przegląd męskich przypadków, nadający się na osobny atlas zoologiczny (lub chociaż specjalny dział na Opowi.pl, gdzie Lumi miałaby z tego używanie po pachy XD
Mimo wszystko czuję ogromną wdzięczność, że „tutaj jestem” tego 15 listopada. Z dobrą muzyką w tle, z dystansem w głowie i – co najważniejsze – bez żadnego zakutego łba na horyzoncie!
Komentarze (3)
dzień dobry, że się tak wyrażę. Lumi, tekst przeczytałam, a teraz idę na n-ty spacer
z psem marki pitbull, pożyczonym od sąsiada. Od dłuższego czasu pieska przysposabiam
do pracy na portalu literackim. Uri, bo takie ma imię, lubi Cię, dlatego zostawię tu jego odciski łap
Będzie ich 5.
ps w tle Sonata Księżycowa dla Twojego Betowena. Ty też możesz posłuchać. :)
🫡😺😉
Lumi . Zapomniałaś co to jest siła przyciągania
Ta wypędza miłość z obiegu, jako swego drania
Bo miłość zawsze ma być pierwsza
A seks jej dopełnieniem z miłosnego wiersza.
Jak postawisz odwrotne proporcje
To zejdziesz na seksualne komercje.
Pozdrawiam i oceny nie stawiam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania