Oboje dostali po tyłku i teraz zamiast myśleć sercem słuchają rozumu, a tu nagle w ich życiu pojawia się ta idealna postać. Nie wiem czy mówiłam, ale fajnie dobierasz tytuł opowiadania do opisanej historii. Choć powinno brzmieć - IDEALNA MIŁOŚĆ W IDEALNEJ POSTACI. Dam 5
Nie spodziewałam się, że Michał ma za sobą takie ciężkie doświadczenia i dotknęło go tyle złego. Ale tak bywa, że oceniamy innych ludzi, nie bacząc na to, że ich historia wcale nie jest taka oczywista. Niektórzy uśmiechają się choć wewnątrz płaczą, a z kolei inni bez powodu robią z siebie ofiary byle zwrócić na siebie uwagę społeczeństwa.
Wydaje mi się też, że Oliwia czuje się w jakiś sposób zobowiązana by pomóc Michałowi i dlatego wciąż przy nim tkwi. Czuje się odpowiedzialna i nie potrafi odejść, chociaż tak ją krzywdzi.
Podoba mi się to, że w swoim opowiadaniu nie skupiasz się jedynie na tej głównej relacji uczuciowej pomiędzy głównymi bohaterami, ale dość szczegółowo dajesz nam poznać towarzyszące im osoby i świat przez Ciebie wykreowany nie jest czarno-biały. Dzięki temu wydaje się bardzo realistyczny i taka historia naprawdę mogłaby mieć miejsce.
5 :)
Komentarze (8)
Dużo nowych informacji w tej części było, fajnie. Cieszę się, że wstawiłaś, bo z przyjemnością przeczytałam 5 :)
Dziękować
Oboje dostali po tyłku i teraz zamiast myśleć sercem słuchają rozumu, a tu nagle w ich życiu pojawia się ta idealna postać. Nie wiem czy mówiłam, ale fajnie dobierasz tytuł opowiadania do opisanej historii. Choć powinno brzmieć - IDEALNA MIŁOŚĆ W IDEALNEJ POSTACI. Dam 5
Dobrze jest z tytułem. Miłość nie jest idealna. dziękuje za komentarz :)
Nie spodziewałam się, że Michał ma za sobą takie ciężkie doświadczenia i dotknęło go tyle złego. Ale tak bywa, że oceniamy innych ludzi, nie bacząc na to, że ich historia wcale nie jest taka oczywista. Niektórzy uśmiechają się choć wewnątrz płaczą, a z kolei inni bez powodu robią z siebie ofiary byle zwrócić na siebie uwagę społeczeństwa.
Wydaje mi się też, że Oliwia czuje się w jakiś sposób zobowiązana by pomóc Michałowi i dlatego wciąż przy nim tkwi. Czuje się odpowiedzialna i nie potrafi odejść, chociaż tak ją krzywdzi.
Podoba mi się to, że w swoim opowiadaniu nie skupiasz się jedynie na tej głównej relacji uczuciowej pomiędzy głównymi bohaterami, ale dość szczegółowo dajesz nam poznać towarzyszące im osoby i świat przez Ciebie wykreowany nie jest czarno-biały. Dzięki temu wydaje się bardzo realistyczny i taka historia naprawdę mogłaby mieć miejsce.
5 :)
Dziękować za tak miłe słowa :))))))
Zdradziła z bratem... To brzmi znajomo ;) Ogólnie to się robi coraz ciekawsze, sunę do przodu :) 4
wiem, oj będzie ciekawie ... Mam nadzieję :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania