Nielegalne brownie w open space
Czarny, zamszowy botek Nine West na ślicznym obcasiku deptał po gazie, gdy mijałam nocne pole kukurydzy. Przez badyle prześwitywały wiatraki, pulsacyjnie mrugające czerwonym światłem. W radiu na fali leciały „Obłoki” Jaśka Piwowarskiego, a tablica przy drodze przypominała, że do domu zostało mi jeszcze dziesięć kilometrów. Kolejna przyjemna nutka umilała powrót z pracy.
Uśmiałam się na samo wspomnienie dzisiejszej zmiany. Gdy Star zobaczyła mnie z mieszanką na brownie Dr. Oetkera do airfryera, zapytała od razu, jakie leki biorę, bo jej najwyraźniej już tak nie działają.
– Byłam tylko z Betowenem na spacerze przed pracą, Star, nic więcej – odpowiedziałam z uśmiechem, wręczając jej masło 83% i jajko od zielononóżki. – Idź do socjalnego i upiecz nam, proszę.
Chwilę później zapach czekolady unosił się już wśród pudełek z lekami i pacjentów z e-receptami. Lubię takie dni. Zwłaszcza gdy na do widzenia rzucam kierownikowi, że w ramach oceny rocznej w 2027 roku wpiszę sobie punkt za integrację zespołu, a on na to, żebym lepiej tego nie robiła, bo tym Oetkerem na pewno naruszyłam jakieś przepisy.
Komentarze (2)
Wróciła moja ulubiona autorka z ulubionym korpo-serialem. Przeczytałem z ogromną przyjemnością i wszystko zrozumiałem. Dodałaś do szaleństwa szczyptę dyscypliny i powstał świetny tekst. Piona z czystym sumieniem. Nielegalne brownie w open space - mniam, mniam.
❤️
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania