niepatriotycznie

zanim pójdziesz - stań

i szepnij chociaż słowo

wytłumacz, jak zgrzeszyłem

myślą, uczynkiem, czy mową

usiądź ze mną na progu

otrzyj krew z bladych ust

krzycz, jak dama w połogu

scałuję łzy z twych bruzd

wyrzuć wreszcie te kwiaty

stłucz o kolano donicę

wypędź z pamięci te datę

wojny o okolice

czas młodzieńczy ucichł

pozostał jedynie szum

słyszysz? jak feliks mruczy

w oddali dawny tłum

jabłka zbierane o brzasku

wrogie sobie podwórka

szelki, spodnie na pasku

i dziecięca kulturka

bitwa na miecze drewniane

proce z gałęzi robione

hej! ja się znam z tym panem

to chłopiec ze wsi, Bronek

wspomnienia dawne cichną

dlaczego, dlaczego jest tak

gdyby czas nogę zwichnął

czy też zmarnowałbym brak

dopomóż, dopomóż, boże

czy istniejesz, czy może śpisz

jeśli mnie słyszysz, proszę

utul do snu ten zgliszcz

nie ma cię, wiedziałem

sznur wokół szyi zaplotę

mówiłem, że wierzę? kłamałem

kłamałem, śpiewając rotę