W ramach podpowiedzi dla podmiotu chciałabym powiedzieć, że cukier znacznie lepiej rozpuszcza się w ciepłej herbacie.
A tak serio:
Moje odczucia są następujące: Wiersz smutny, jak dla mnie o czekaniu na coś, na kogoś. Tak jakby przybycie tego kogoś/czegoś miało rozwiązać niejasności, rozproszyć niepewność, która jest tak paraliżująca, że aż dusząca.
Podoba mi się, że w tak niewielu słowach udało Ci się uchwycić tak bogaty stan jakim właśnie jest niepewność. Duszność, stukanie, cukier rozpuszczany na siłę - to buduje atmosferę
Komentarze (6)
W ramach podpowiedzi dla podmiotu chciałabym powiedzieć, że cukier znacznie lepiej rozpuszcza się w ciepłej herbacie.
A tak serio:
Moje odczucia są następujące: Wiersz smutny, jak dla mnie o czekaniu na coś, na kogoś. Tak jakby przybycie tego kogoś/czegoś miało rozwiązać niejasności, rozproszyć niepewność, która jest tak paraliżująca, że aż dusząca.
Mniej więcej chodzi o jakąś sytuację, która wprowadziła niepokój i stąd to nerwowe usilne rozpuszczanie cukru.
Dziękuję bardzo :)
Podoba mi się, że w tak niewielu słowach udało Ci się uchwycić tak bogaty stan jakim właśnie jest niepewność. Duszność, stukanie, cukier rozpuszczany na siłę - to buduje atmosferę
miło mi, dzięki :)
Anyż?
No nie powiem, przypadła mi do gustu Twoja 'duszna niepewność'.
Bardzo lubię takie duszne klimaty.
Serdeczności
dzięki, pozdrawiam :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania