Nieskończoność nie jest daleko

nie byłem dziś w najlepszym nastroju

coś mi w głowie wibrowało

zatrzymałem się zaniepokojony

pojawił się przy mnie obłok

spojrzałem na niego

otoczył mnie i porwał

znalazłem się w przestworzach

zamknąłem oczy

nie

nie światło mnie oślepiło

ale obrazy jakie zobaczyłem

oswajałem myśli

przesunięcie czasu było

o minimum dwadzieścia lat

to tam zobaczyłem JĄ

nie

nie ze mną

czy to możliwe przecież ...

bałem się otworzyć oczy

stałem oparty o drzewo w parku

przechodnie nie zwracali uwagi

a ja

ja rozważałem w myślach

czy można coś zmienić

postanowiłem to zrobić

siłą woli

nawet gdybym miał nie wrócić

do rzeczywistości

powoli otworzyłem oczy

poczułem że moja jaźń

przenosi mnie w inny wymiar

zauważyłem moje drugie JA

stojące obok

nie tylko potrafi się przemieszczać

ale sterować urządzeniami

zapisu czasu

podeszło do najbliższego transmitera

skasowało malutką sekwencję

niechcianych obrazów

i wróciło do mnie

myślę że te sceny

zniknęły z przeszłości

wróciłem do parku

postanowiłem opuścić to miejsce

pomyślałem o NAS

nie wspomnę o tym

będę...starał się być

jeszcze bliżej

Ona jest taka …

1.2026 andrew

Sobota, już weekend