Niespodziewany cud

Chciałbym zatrzymać wskazówki zegara

W tej godzinie, w której stoisz obok mnie

Jak słońce pokonujesz mrok i smutek.

Pragnę zapisać myśli na skale mojego serca

Które z chaosu układają Twoje imię

Ukryte chyba przez samych bogów w gwiazdach.

Przestraszony pytam samego Morfeusza

Czy może nie kpi ze mnie dziś

Czy może nie jesteś jedynie mgłą.

Trzymam Ciebie za rękę jak dziecko matkę

Jesteś moim ostatnim tchnieniem

Gdy odejdziesz, zostanę jedynie cieniem.