“Niespojrzenie”

“Niespojrzenie”

Kolejny kwadrans, tykanie wskazówek,

nowa opowieść człowieka za szkłem.

Oko nie widzi drugiego, trzeciego,

serce nie czuje, nie słyszy nikt

Skulony cień przemyka w pośpiechu,

zbyt wielki płaszcz okrywa niepewność.

Biegnie, przystanie i zero zadumy,

nie będzie widział, choć widzieć chce.

Czego zabraknie w tej zwrotce wiersza?

Słońce znów wstanie i zajdzie też.

Brakuje spojrzenia, słowa, wiesz…

Jest niespojrzenie, tak to już jest…