Nie-spostrzeżenia

Leżeliśmy tak godzinami koło siebie,

słuchając wciąż czegoś co miało być jazzem.

Ty nie zauważyłeś, że muzyka ucichła.

Ja nie zauważyłam, że z serca Twego znikam.

Ten dziwny czas niedopowiedzeń.

Ten dziwny czas nie-spostrzeżeń.

Rozmawialiśmy bardzo mało.

To dobrze czy źle, o tym się nie myślało.

W mojej głowie ten związek był silniejszy,

ale cóż - to nie koniec jest zawsze najważniejszy.