nieświętrza

wpełza we mnie smakosz, a zarazem tchórz

opętany snem próbuje odbić się od ziemi.

płodność staje się gęstsza

czuję jego ból - iskrzy świat.

kurczy się w trakcie szczytowania

gorączką zimy gdy wyrasta z niej korzeń

lśni na czerwonym płótnie, zostawia ślady

- wtedy lęgnie się świt

pęcznieje, by w końcu objawić się

w postaci świętej panienki

(zakłada cierń na niewinność

tam powstaje tęcza z naszej bajki,

krwawi i staje się wilczą wściekłością)

coraz jaśniejsze blizny, odbijają się lustrach ich konstelacje pochłaniają słoną krew pomazańców.